Michel-Jean Sedaine

Michel-Jean Sedaine
Ilustracja
Portret Michela-Jeana Sedaine’a, mal. Jacques-Louis David (1772)
Data i miejsce urodzenia

2 czerwca 1719
Paryż

Data i miejsce śmierci

17 maja 1797
Paryż

Multimedia w Wikimedia Commons

Michel-Jean Sedaine (ur. 2 czerwca 1719 w Paryżu, zm. 17 maja 1797 tamże[1][2]) – francuski dramatopisarz i librecista operowy.

Życiorys

Był synem architekta[3]. Osierocony w dzieciństwie przez ojca żył w biedzie i utrzymywał się z pracy kamieniarza[3]. Jednocześnie podejmował próby kształcenia się i w 1750 roku zadebiutował zbiorem opowiadań Recueil de pièces fugitives[3]. Od 1756 roku prowadził w Théâtre de la Foire St. Laurent własną trupę, z którą wystawiał opery komiczne na wzór włoski[3]. Pisał na potrzeby czołowych scen paryskich: Comédie-Française, Opéra-Comique i Opéra de Paris[1]. W 1786 roku został wybrany na członka Akademii Francuskiej[3].

Jako dramatopisarz początkowo naśladował styl Charles’a-Simona Favarta, z czasem doprowadził do przekształcenia opery komicznej w dzieło dramatyczne, w którym sceny zespołowe są zintegrowane z akcją sceniczną[1][2]. Odszedł od popularnych ówcześnie naiwnych scenek pastoralnych w kierunku pogłębienia realizmu akcji[2]. Współpracował z niewielką grupą kompozytorów, muzykę do jego librett pisali Egidio Romualdo Duni, André Ernest Modeste Grétry, Pierre-Alexandre Monsigny i François Philidor[1][3]. Jego pierwszą komedią muzyczną w nowym stylu była Le diable à quatre z 1756 roku z muzyką F. Philidora[1][3], która w 1787 roku doczekała się polskiej adaptacji w tłumaczeniu Jana Baudouina de Courtenay z muzyką autorstwa Gaetano pt. Diabla wrzawa[1]. W sztukach operowych takich jak Aucassin et Nicolette (1779), Richard Coeur-de-lion (1784) i Guillaume Tell (1791) podejmował modną wówczas tematykę średniowieczną[1][2].

Przypisy

  1. a b c d e f g Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 9. Część biograficzna s–sł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2007, s. 210. ISBN 978-83-224-0865-0.
  2. a b c d John Warrack, Ewan West: The Concise Oxford Dictionary of Opera. Oxford: Oxford University Press, 1996, s. 469. ISBN 0-19-280028-0.
  3. a b c d e f g Bertil van Boer: Historical Dictionary of Music of the Classical Period. Lanham: Scarecrow Press, 2012, s. 514–515. ISBN 978-0-8108-7183-0.
  • ISNI: 0000000121393593
  • VIAF: 73863522
  • LCCN: n82134364
  • GND: 118795961
  • LIBRIS: fcrv0zwz2n04j32
  • BnF: 12007007j
  • SUDOC: 028183568
  • SBN: CUBV059811
  • NKC: mzk2008486685
  • BNE: XX1436046
  • NTA: 071398384
  • BIBSYS: 1492758308943
  • CiNii: DA06028002
  • Open Library: OL735423A
  • PLWABN: 9810551681805606
  • NUKAT: n2010179150
  • J9U: 987007267814405171
  • PTBNP: 172563
  • CANTIC: a10155247
  • CONOR: 187542883
  • ΕΒΕ: 126903
  • RISM: people/30031556
  • WorldCat: lccn-n82134364
  • PWN: 3973489
  • Britannica: biography/Michel-Jean-Sedaine
  • Treccani: michel-jean-sedaine
  • Universalis: michel-jean-sedaine
  • NE.se: michel-jean-sedaine
  • SNL: Michel_Jean_Sedaine
  • Catalana: 0061588